جدول لیگ برتر

بررسی تیم مطرح منچستر سیتی در نیم فصلی که در حال گذشت هست

این تیم با مربی گری مانچینی ایتالیایی که 3 سال است سکان آبی ها را بدست دارد ، توانسته یک قهرمانی ، آن هم در جام حذفی به دست آورد

ادامه ی این مقاله در ادامه ی مطلب مشاهده کنید

منتظر نظرات خوب شما هستیم

منچستر سیتی ملقب به آبی ها که در سال 1880 تاسیس شد، در حال حاضر یکی از مطرح ترین تیم های بریتانیایی و حتی اروپایی به شمار می رود؛ در حالی که این تیم تا سال 2002 در دسته یک انگلستان توپ می زد. گفتنی است سیتی، پر افتخار ترین تیم دسته یک انگلستان نیز هست، ضمن اینکه تا سال 1999 این تیم در دسته دو توپ می زد که باید گفت آنها نام و نشان فعلی خود را مدیون شیخ عرب 42 ساله یعنی شیخ منصور ابن زاید آل نهیان هستند. ( توضیح : با تاسیس لیگ برتر، دسته یک به عنوان دسته پایین تر حساب شد که قبل از تاسیس لیگ برتر، دسته یک ، حرفه ای ترین لیگ انگلستان بود که با این حساب منچستر سیتی با 6 قهرمانی، در دسته دو و 1 قهرمانی در دسته یک ،پر افتخار ترین تیم دسته پایین تر لیگ حرفه ای انگلستان است - برای توضیح بهتر به صفحه ویکی پدیا لیگ فوتبال انگلستان مراجعه کنید. )
 آبی ها از بدو تاسیس باشگاه خود تا به حال توانسته اند 31 عنوان قهرمانی داخلی و خارجی کسب کنند که از مهمترین آن می توان به 2 قهرمانی در لیگ حرفه ای انگلستان,5 قهرمانی در جام حذفی انگلستان,2 قهرمانی در لیگ کاپ انگلستان,3 قهرمانی در سوپر جام انگلستان و 1 قهرمانی در جام برندگان اروپا اشاره کرد. گفتنی است منچستر سیتی از سال 1976 تا سال 2011 (که آن ها جام حذفی را با شکست استوک سیتی در فینال بالای سر برند)، 35 سال در قحطی جام بودند؛البته قحطی جام در سطح اول فوتبال انگلستان؛ چرا که آنها در سال 2002 قهرمان دسته یک انگلستان شدند. ورزشگاه خانگی منچستر سیتی برای مسابقات المپیک ساخته شده بود ولی در نهایت این ورزشگاه تبدیل با آشیانه آبی ها شد؛ این ورزشگاه الاتحاد نام دارد که در سال 2003 برای فوتبال بهره بری و در سال 2001 ساخته شد و در شهر زیبای منچستر واقع است.
 این ورزشگاه دارای گنجایشی بالغ بر 47,726 نفر است. دوران پرافتخار و طلایی منچستر سیتی را می توان سالهای «جویی مرسر» نامید! جویی سرمربی فقید منچستر سیتی که بین سالهای 1965 تا 1971 سکان این تیم را بدست داشت، در نهایت مدیریت توانست این تیم را از دسته دو به دسته حرفه ای آن دوران، یعنی دسته یک برساند و یک سال بعد با این تیم قهرمان لیگ حرفه ای انگلستان شد که دومین و آخرین قهرمانی ابی ها در لیگ حرفه ای انگلستان بوده. جویی در 6 سال حکومت خود در منچستر سیتی توانست با این تیم 6 قهرمانی رنگین کسب کند که این قهرمانی ها عبارتند از : 1 قهرمانی در لیگ حرفه ای انگلستان,1قهرمانی در جام برندگان اروپا ,1قهرمانی در جام حذفی,1قهرمانی در لیگ کاپ,1قهرمانی در سوپر جام انگلستان و در آخر 1 قهرمانی در دسته دوم انگلستان. از بزرگترین بازیکنان این تیم می توان به آلان اواکس,جویی کوریگن و مایک دویل اشاره کرد که هر سه در سالهای طلایی این تیم همراه و یار جویی مرسر و تیمش بودند که به ترتیب 680,603 و 570 بازی برای تیم منچستر سیتی انجام داده اند. همانطور که اشاره کردیم آبی ها با فروش باشگاه و سپس فروش اسم ورزشگاه خود دارای ثروت زیادی شده اند که البته فروش ورزشگاه به دلیل فرار از «فیر پلی مالی» بوده که این قانون بر اصل فوتبال تاکید دارد که به صورت بنیادی خواهان رشد تیم هایی است که با پرورش بازیکن و خرج بر اساس دخل خود کار می کنند .
 این قانون به تیم خود فروخته منچستر سیتی ضربه ای سخت می زند و فروش ورزشگاه، در واقع نام ورزشگاهی که حتی مال این تیم نیست، پولی کلان وارد چرخه مالی این تیم می کند تا این تیم بتواند از این فیر پلی مالی به آسانی خارج شود. منچستر سیتی متمول با خرید بازیکنان زیاد و گران قیمت و دستمزدهای نجومی در حال حاضر در فصل جاری با پیشی گرفتن از منچستریونایتد بر جایگاه نخست لیگ تکیه زده اند. دو تیم شهر منچستر یعنی منچستر یونایتد که تیم اول این شهر است و تیم منچستر سیتی که تیم دوم این شهر می باشند ، با هم رقابتی قدیمی و کهنه دارند که به دربی شهر منچستر معروف است. آبی ها فصل را با قدرت آغاز کردند و تا هفته 7 مسابقات در مکان دوم جای داشتند ولی در هفته نهم با شکست منچستر یونایتد که در دقیقه 45 بازی 10 نفره شده بود توانستند به صدر دست یابند آن هم با بردی تاریخی و شیرین 6 بر 1 آن هم در اولدترافورد در برابر دیدگان 80 هزار هوادار خونین منچستر یونایتد که البته 3 گل از آنها در دقیقه مثبت 90 زدند.
 این تیم با مربی گری مانچینی ایتالیایی که 3 سال است سکان آبی ها را بدست دارد ، توانسته یک قهرمانی ، آن هم در جام حذفی به دست آورد و در طی 3 سال با خرید بازیکن گران قیمت ، در آخر به لطف مصدومان بی شمار منچستر یونایتد توانسته در صدر جدول جا خوش کند؛ مصدومیت هایی که تیم یونایتد را در حسرت از یک بازی با یک ترکیب یکسان گذاشته است! سیتی در ابتدای فصل شانس قهرمانی در 5 تورنمنت را داشت که اولی را با شکست در مقابل منچستر یونایتد یا بهتر بگوییم پسران جوان سرآلکس فرگوسن از دست داد ؛ سپس از راه یابی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپابازماند و در گروه «آ» این رقابتها سوم شد تا به لیگ اروپا راه پیدا کند.در تورنمنت بعدی آبی ها در لیگ کاپ انگلستان ، مغلوب لیورپول شدند و سپس در جام حذفی و در دیداری خانگی ، مقابل منچستر یونایتد شکست خورد.
 در حال حاضر آن ها شانس قهرمانی در لیگ اروپا و لیگ برتر انگلستان را دارند و باید دید که مانچینی در ادامه چه خواهد کرد. روبرتو مانچینی تا به اینجای کار ثابت کرده، در صورتی که بازیکنان تیم های حریف سالم باشند، او و تیمش حرفی برای گفتن نخواهد داشت مگر اینکه بازیکنان حریف یکی پس از دیگری مصدوم و محروم شوند و به شرط اینکه او تمام بازیکنان خود را در اختیار داشته باشد ،موفقیت از آن سیتی خواهد بود؛مانند چیزی که در لیگ مشاهده می کنیم که نمونه بارز این گفته است. در حال حاضر مشکلی مثل مشکل خط دفاع تیم بارسلونا در تیم مانچو دیده نمی شود، ولی مشکل کار مانچینی برای موفقیت خود اوست.
 منچستر سیتی با وجود خرید های نجومی خود و نداشتن حتی یک مصدوم درحالی در صدر جدول لیگ برتر تکیه زده که مصدومی ندارد و این درحالی است که یونایتد در اکثر بازیهایش تیم اصلی اش را به دلیل وجود مصدومان متعدد دراختیار ندارد و این نوع صدرنشینی سیتی، شایستگی تیم مانچو را نشان نمی دهد. البته این تیم و مربی نیاز به زمان بیشتری دارند که مثل تیمی همچون منچستر یونایتد شوند که با وجود تمامی سختی ها و نبود بازیکن های اصلی خود همچنان پر قدرت به لیگ ادامه می دهد .چه بسا اگر آنها مانند منچستر یونایتد یا نصف یونایتد مصدوم داشتند الان جایگاه آنها، در جایگاهی مثل استوک سیتی می بود ولی فرصت تا به چه اندازه؟ در حال حاضر خرج پول و کسب اعتبار، در پروژه آبراموویچ چلسی در حال شکست خوردن است و این پروژه به دست همین منچستر یونایتد که در برابر پول های نفتی مالک روسی ایستادگی کرد،در حال نزول است...فکر و تاریخ در برابر زور و پول...!
در حالی که چلسی قبل از ورود مالک ثروتمندش، یک تیم خوب و مطرح بریتانیایی و حتی اروپایی بود و گاها با قهرمانی در لیگ کاپ و یا جام حذفی و یا تورنمنت های اروپایی به اعتبار خود می افزود ولی سیتی از این امر مهم نیز برخوردار نبود ولی باید دید که در جنگ جهانی دوم، فکر و تاریخ در برابر زور و پول باز پیروز می شود یا نه!؟ بهتر بود سیتی و سران سیتی ابتدا یک مربی خوب مانند مارتین اونیل یا دیوید مویس و یا سم آلردایس به خدمت می گرفتند و بعد به پایش پول می ریختند ؛چرا که مانچو در اینتر به لطف سقوط و بحران میلان و اینتر به شهرت رسید و در عملکرد ، زیر ذره بین مربی بزرگی به شمار نمی رود. ولی جدا از همه این مسائل ،بگذارید به روش سرمربی 47 ساله ایتالیایی منچستر سیتی بپردازیم
 : ........................................هارت...................................... .کلیشی..................لسکات.....................کمپانی................ریچاردز. ..............................بری......................توره............................. ...........................میلنر.............................سیلوا........................ ..................................آگوئرو.........ژکو....................................

روش مانچو،روشی ایتالیایی است ولی روشی هجومی تر از روش ایتالیی اصیل. در روش ایتالیایی اصیل ،بیشتر تیم ها از شکل لوزی در خط میانی استفاده می کنند که دارای یک هافبک کاملا تدافعی و تخریبی است و دو تای دیگر نیز علاوه بر قدرت تخریبی، دارای شم تکنیکی و بازی سازی نیز هستند ؛هافبکهایی مانند یایاتوره که در این تیم می بینید. در روش ایتالیایی و روش مانچو که بیشتر روش ایتالیایی- انگلیسی است، تمام بازیکنان تیم به جز دو مهاجم ،در فاز دفاعی به دفاع می روند و در صورت توپ ربائی، توپ را به یک مهاجم می سپارند و به سرعت اضافه می شوند تا تدارک حمله و یا ضد حمله را بزنند. حالا چرا مانچو روشش انگلیسی- ایتالیایی است؟
دو اختلاف بزرگ در این روش و روش ایتالیایی محض وجود دارد ولی بگذارید با کمی مقدمه چینی به اصل موضوع برسیم : در تیم اینتر که تحت رهبری رانیری است این تیم دارای چهار هافبک مرکزی به شکل لوزی است که یک هافبک تخریبی و جنگنده به نام زانتی دارد و دو هافبک دیگر، ضمن قدرت تخریبی و جنگندگی دارای شم تکنیکی و بازی سازی نیز هستند و در بالای آنها یک هافبک طراح و تکنیکی و گل زن قرار دارد مانند اسنایدر و یا آلوارس. نقشه بازی در اینتر بدین گونه است که این تیم در عقبه خود توپ ربائی می کند و توپ را به بالاتر یعنی به اسنایدر و یا یکی از دو مهاجمین خود می دهد و به سرعت بازیکنان دیگر برای کمک به طراحی حمله و یا ضد حمله به جلو می روند.چیزی که در این دو تیم و یا بهتر بگوییم در این دو روش یکسان است قدرت تدافعی این روش ها است.
در اینتر قبل از رانیری و این سیستم، مدافعان این تیم یکی پس از دیگری اشتباهات مرگباری انجام می دادند ولی با این روش الان به نظر می رسد به فرم مطلوب رسیده اند؛ در صورتی که اصلا بدین شکل نیست و آن ها همان فرم گذشته خود را دارند و دلیلی نمایش های خوبشان کثرت زیاد در دفاع است که مانع گلزنی حریف با تجمع در باکس هجده می شود و بی راه نگفته ایم اگر بگوییم نمایش های لسکات و کمپانی نیز به همین دلیل درخشان است؛ در حالی که هیچ یک از این دو قدرت رهبری و دید بالا برای بازی خوانی ندارند و اکثرا از قدرت بدنی بالای خود برای دفاع استفاده می کنند و پوشش لازم را با تجمع در باکس ایجاد می کنند؛ در صورتی که در تیمی مانند منچستر یونایتد و یا آرسنال و حتی چلسی، تیم ها اصلا در دفاع سعی بر تجمع در باکس ندارند و مدافعان با تعدادی برابر با تعداد حریف به دفاع می پردازند.
جدا از این ها تیم مانچو همانطور که گفتیم با تیم و روش ایتالیایی اینتر، دو اختلاف عمده دارد که این دو اختلاف ابتدا در سیستم مربعی شکل در خط هافبک و دیگری استفاده از دو بازیکن جنگنده دونده و بازی ساز در عقبه تیم و دو هافبک تکنیکی که قدرت بازی در طول و عرض را دارند در بالای تیم است.
روش بازی در تیم منچستر سیتی، بدین گونه است که این تیم در دفاع کاملا به عقب می آید، به جز دو مهاجم خود به صورتی که سیلوا و میلنر به کناره ها و به کمک دو دفاع کناری می روند و یایا توره و بری برای پوشش به باکس خودی به کمک کمپانی و لسکات می آیند و در صورت توپ ربائی آن را به مهاجم خوش تکنیک خود آگوئرو می دهند و سپس به فاز حمله اضافه می شوند.خوبی تیم سیتی در هافبک بالایی سیستم مربعی اش است که میلنر و سیلوا و حتی نصری با اینکه هافبک بازی ساز هستند، کمی خصوصیت بال گونه نیز دارند و این قضیه باعث خطرناک تر شدن این تیم در ضد حملات می شود. منچستر سیتی توان حمله به تیمهایی که دارای بال های هجومی قدرتمند مانند آرسنال و منچستر یونایتد هستند را ندارد چرا که به راحتی از کناره ها ضربه می خورد و دو راه برای مقابله دارد؛ یکی استفاده از 5 مدافع مانند بازی با آرسنال که با اینکه 5 مدافع در خط دفاع بودند ولی اگر درخشش هارت نبود، نتیجه طوری دیگر رقم می خورد و دیگر روش استفاده از همان روش ایتالیایی بیشتر از روش انگلیسی است.
منچستر سیتی در مقابله با تیم های کم نام و نشان تر در لیگ به حمله روی می آورد ولی معمولا باز هم گل می خورد که این نشان از ضعف دفاعی این تیم است.
با توجه با بازیکنانی که مانچو در اختیار دارد، بهتر است این تیم همیشه از روش دفاع و ضد حمله استفاده کند؛ چرا که آمار و ارقام گویای این هستند که این تیم از حداقل حملات،حداکثر ضربات را به تیم ها زده. حال این ضربات بر اساس بازی خوبشان بوده یا اشتباهات حریفان ولی بهتر است مانچو از این روش استفاده کند و یا به استفاده از بال سرعتی روی آورد که نیاز به خرید بال هایی مانند آزارد دارد. باید نشست و دید که مانچو و تیمش تا چه حد از بحران مصدومیت همشهری قدرتمند خود استفاده می کنند و در صورت قهرمانی در آخر فصل، باید این قهرمانی را مدیون بازیکنان مصدوم و مهم منچستر یونایتد باشند.
 گرچه اختلاف در لیگ برتر به معنی هیجان در بازی ها است و چه بسا منچستر یونایتد پیش از این و در اواخر فصل در دوران کیگان و نیوکاسل اختلاف 7 امتیازی را جبران کرد و تیمش را به قهرمان مسابقات رسانید.
نظرات خود را با ما در میان بگذارید